"კუპატა"
საბავშვოა მაგრამ ზრდასრულებსაც ბევრს ასწავლის და ბევრ რამეზე დააფიქრებს. რაღაცნაირი თბილი წიგნია, ემოციური, კეთილი და ფერადი... ილუსტრაციები ცალკე ასაღნიშნია.. გიორგი კეკელიძეს • #GiorgiKekelidze (წიგნის ავტორს) ეწერა, წერა რომ დავასრულე ავტირდიო, დიახ! ძნელია ემოციების შეკავება, მაგრამ დარწმუნებული ვარ პატარები კიდევ უფრო მეტად შეიყვარებენ თავის ოთხფეხა მეგობრებს როცა ამ საყვარელ წოგნს წაიკითხავენ...
მიშა ანდღულაძის - "ნადგომი წყალი"
დიდი ხანია მინდოდა ამ წიგნის წაკითხვა, თუმც ვფიქრობდი ნეტა რა უნდა ეწეროს რომ დამაიტეროსო თქო... (რაადგან ამ პერიოდში ბევრმა "ცნობადმა სახემ" დაწერა რაღაც და რაც წაავიკითხე ყველა ტყუილი დროის კარგვა იყო ჩემთვის)
მაგრამ აიამ შემთხვევაში სასიამოვნოთ გაოცებული დავრჩი ნამდვილად. წუხელს ღამის 2 საათზე დავასრულე და იმის მიუხედავად რომ საკმაოდ ღიად თამამად და თავისუფლად დაწერა ავტორმა, ისეთ ტაბუირებულ თემებზე როგორც ეკლესია, მისი შიდა სამზარეულო, და ანაფორას ამოფარებული "მოძველბიჭო ელემენტები" არიან, რომლებიც დიახ ისეთი ჩვეულებრივი, ცოდვილი ადამიანები არიან როგორებიც სხვა დანარჩწენი და მაცხოვრის იგავის არ იყოს "სხვის თვალში პეწვსაც კი ხედავენ, თავისაში კი შეშის ნაფოტიც რომ ქონდეთ" არ იმჩნევენ.. აქეთ მორალისტები გამოდიან, ჭკუას გვარიგებენ და ჩვენც მათ რჩევებს "ბრმად" ვითვალისწინებთ...
ამ წიგნში, დღევანდელი რეალობაა აღწერილი (არისაც და ბერისაც) "ტაბურეტკებით" მორბენალი სასულიერო პირები,ცი ე.წ "წმინდა სახლის" ქალბატონი "ნებიერა" რომელიც ყველას და ყველაფერს თავის ჭკუაზე ატრიალებს და მართავს, რომელიც ადამიანების მოწამლასაც და დაშინებასაც არ ერიდება ( მოკლედ ალბათ ყველა მიხვდებით მის რეალურ პროტოტიპია არ ჭირდება ზედმეტი გაშიფრა,) ღმერთის სახელით აფერისტობა, ტყუილები დანაშაულები და კორუფცია ეს ჰო ისედავც ყველამ ვიცით უბრალოდ ამ "ინსტიტუტზე" ეს ყველაფერი იმდენად ტაბუირებულია და ყველანი ვდუმვართ ვცდილობთ არ შევიმჩნიოთ არ დავიჯეროთ.
ჩემთვის პირადად არაფერი დაუჯერებელი არ იყო ამ ძალიან კარგ და საინტერესო პატრა წიგნში. კიდევ ერთხელ დავწმუნდი იმაში რომ ბრმა და ყრუ არ უნდა იყო ადამიანი მითუმეტეს სარწუნოების სახელით.
კარგია ცენზურა რომ არ არსებოს ამ ქვეყნაში რადგასნ ასეთი შიგთავსის წიგნებს არც კი აღირსებდნენ დღის სინათლეს.
P.S. ფანატიკოსმა მოწმუნეებმა ეს წიგნი რომ წაიკითხონ, რბილად რომ ვთქვათ საწყალ #მიშაანდღულაძე-ს ანათემას გადასცემენ..
ვლადიმერ ნაბოკოვის - "უკანონოდ შობილთა ნიშნით"
ვინც მიცნობს უმრავლესობამ ალბათ იცით უამრავ უცნაურ და სხვებისთვის უინტერესი ან გაუგებარ წიგნს და ავტორს ვკითხულობ. ფართო მასებისგან განსხვავებით ზოგი მომწონს ზოგი არა, ზოგს კი "ვაღმერთებ"
ეს უკანასკნელი კი თან მძიმე იყო თან საინტერსო და თან ამაზრზენიც რადგან ის წყობა და იდეოლოგია რაც ავტორმა აღწერა,... მეოცე საუკუნეში თითქმის ყველამ (ყველა ქვეყანამ) გამოიარა...
ბავშვური წყენების და ბოღმის გამო რომელიც ვერ მოინელა ერთმა,(მშიშარა) ე.წ. ჩინოვნიკმა გაწირა განათლებული საზოგადოების წარმომადგრნლები, (განსხვავრბული აზრის და შეხედულებების გამოც) მათი მცირეწლოვანი შვილები და ოჯახები.. იმავე ადამიანების გარემოცვის და სამეგობროს ხელით, მზაკვრულად, დაუნდობლად დახვრიტეს და გაანადგურეს, იმ ხალხს კი დააჯერეს რომ თუ მათ სამეგობროს ჩაუშვებდნენ და ჩააბარებდნენ, სამაგიეროდ ისინი გადარჩებოდნენ..
ზემო აღნიშნული, მართველობის სტილით, მზაკვრული გეგმებით და მიზნებით რომლითაც ამართლებდნენ სახელწიფოების ე.წ. ხელმძევანელებუ სიმშვიდის და დემოკრატიის სახელით ამ ყველაფერს არა და სინამდვილეში ისინი " ტირანიას ასაღებდნენ დემოკრატიად."
იუკიო მიშიმა - "ტალღების ხმაური"
სასიამოვნოდ გაოცებული ვარ ამ პატარა წიგნით და მიხარია რომ ჩემ "საგანძურთა" შორის არის....
წიგნი რომელიც არც ისე საინტერესოდ და მშრალად იწყება მოულოდნელად ძალიან სასიამოვნო საკითხავი ხდება და მისი მოცულობის მიუხედავად ძალიან საინტერესოა, პატარა სოფლის ღარიბი მეთევზე ბიჭისა და ულამაზესი შეძლებული ოჯახის, ახალგაზრდა ქალიშვილის სასიყვარულო ისტორია, რომელიც უამრავი შურის, დაბრკოლების და სიავის მიუხედავად საბოლოოდ ორი ადამიანის სუფთა ნამდვილი სიყვარული მაინც იმარჯვევს... მათი რწმენა ლოცვა შეუსმენელი არ რჩება.
მარჯან ქამალი - "საკანცელარიო მაღაზია თეირანში"
წიგნი რომელიც ერთი ამოსუნთქვით იკითხება (თუმც ჩემი უდროობის და გადაღლილობის გამო საკმაო ხანს მოვუნდი) და უდიდეს სიამოვნებას განიჭებს..
უამრავ გრძნობას ერთდროულად აღგიძრას, აღფრთოვანებას, სიყვარულსა და ბედნიერების შეგრძნებას, მათგამო ვის ისტორიასაც გაცნობს ავტორი, სიამაყეს თუ როგორ უყვართ მაღი ქვეყანა და როგორ იბრძვიან უკეთესი მომავლის გამო როგორ უნდათ გამოექცნენ და თავი დაიხსნან იმ მარწუხებისა და აზროვნებისგან რაც თეირანს და იმ დროინდელ მთავრიბას აქვს...
ამავდროულად ტკივიკისგან და ბრაზისგან გინდა იყვირო იმ უსამართლობის გამო რასაც,მ მშობლები შვილების მიმართ იჩენენ, რადგან მათი აზრით რასაც თვითომ ეტყვიან ან მოისურვებენ მათი შვილები ზისტად ისე უნდა მოიქცნენ და დაყვნენ მათ სურვილებს და შეეგუონ დანგრეულ მომავასა ცხოვრება...
ასე მოექცა ბაჰმანს მისი ფსიქიურად გაუწინასწორებელი დედა და დააშორა მთელი ცხოვრების სიყვარულს...
თუმც ცხივრება იმდენად კეთილი და მშვენიერი აღმოჩნდა მისი და მისი, სიყვარყლის მიმართ რომ 50 ღლის შემდეგ იმის,მიუხედავად რომ ორივეს თავისი ცხოვრება ქონდათ მაინც შეახვედრა ისინი ერთმანეთს და სიკვდილის წინ მაინც მოახერხე აეხსნა რა მოხდა მაშინ იმ ავად სახსენებელ 1953წელს როცა როია ბაჰმანს ელობა ბაჰმანი კი არ მივიდა როას წასახვანად...
მოკლედ ყვლელაფერს ვერ გადმოგცემთ რამხელა სიამოვნება მივიღე ამ წიგნით. ჯობია ვისაც გექნებათ შანსი თავად წაიკითხეთ შეიგრძენით ყოველივე რასაც ვგულისხმობდი...
მარი ბექაურის "უხილავი თამაში"
მინდა ამ უცნაურ მაგრამ ძალიან მიმზიდველ ნაწერზე, რომანზე, ქმნილებაზე, ჩემი აზრი გაგიაზიაროთ!...
(სადღაც ერთ თვეა წავიკითხე მაგრამ, იმ ცნობილი მოვლებიდან გამომდინარე რაც ჩვენ ქვეყაში 🇪🇺🇬🇪 ხდება ჩავთვალე რომ დღეს წიგნებზე რეცენზიები არ იყო აქტულაური, საინტერესო და თემატური...)
ძალიან მისტიური და უცნაური ისტორია თუმც ძალიან გითრევს, გიზიდავს და ერთი სული გაქვს გაიგო, რა კავშირი აქვს ორ განასხვავებულ პიროვნებას და რატომ წერენ და ყვებიან სრულიად დამოუკიდებლად ერთი და იგივე ამბავს?!....
გაინტერესებს მართლა პარალელური სამყაროების არსებობის ისტორიები რალურია თუ არა, თუ მთავარი პერსონაჟის ნარკო დამოკიდებულების ფანტაზიის ნაწილია ეს ყოველივე...
სწორედაც ამიტომ გითრევს ღამეებს გათენებინებს და ბოლომდე მის სამყაროში გამოგზაურებს ავტორი...
მარტივი წერის მანერა აქვს თუმც დოკუმენტალურად დასაბუთებლი ფაქტების გამო რამდენიმე გვერდი რამდენჯერმე გადავიკითხე რომ გამეაზრებინა რაზე იყო საუბარი...
შეიძელება ბევრს არ მოეწონოს რადგან ცოტა არა ლოგიკური და მისტიური ამბავია, მაგრამ მე პირადად ამ დაძაგული რეალობიდან მომწყვიტა და მამოგზაურა ავტორმა მის სამყაროში. ერთხელ წაკითხვა რაღაც განსხვავებულის და უცნაური გამო ნამდვილად ღირს..
P.S. TV-- სერიალიც გადაიღეს თუმც ჯერ წიგნის წაკითხვა ვარჩიე უახლოეს პერიოდში ეკრაინიზაციას ვნახავ შესადარებლად.
"კუპატა" საბავშვოა მაგრამ ზრდასრულებსაც ბევრს ასწავლის და ბევრ რამეზე დააფიქრებს. რაღაცნაირი თბილი წიგნია, ემოციური, კეთილი და ფე...
